خرداد ۱۴۰٢ بود دقیقا بعد از آخرین امتحانمون، قرار بود که ساعاتی پرخاطره کنار هم باشیم. جشن دانش آموختگی ما از پایه نهم با حضور مادران و معلمان مهربونمون با کلی برنامه های پرهیجان برگزار شد تا آغازی باشه برای ادامه مسیر در دوران دبیرستان. اما آنچه این جشن رو پربارتر کرد، صندوقچه هویت بود
با وجود آن همه دشواری ها، امام منبع امید و ایمان بود. او امام امت و امام مهربانی بود. ما هم این چنین باشیم. دختران مهدایی در متوسطه یک و دو به مناسبت سالگرد ارتحال بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران حضرت امام خمینی (ره)، برش هایی از زندگی امام راحل را به تماشا نشستند و پذیرایی
من کیستم؟ کبوتر بی آشیانه ات محتاج دست های تو و آب و دانه ات نامت بلند مثل غزل های آسمان هشت آسمان نشسته به ایوان خانه ات شادمانه میلاد امام رئوف حضرت رضا علیه السلام با بستنی اسکوپی میزبان دخترانمون در متوسطه یک و دو مهدا بودیم.